आमाको सम्झना "Piano" कविताबाट

www.rohitsy.com.np 

“पियानो” – (बाल्यकालका घडीहरु सम्झदैँ रचित कविता ) 

सर्जक- डि.एच. लाउरेन्स (अमेरिकी लेखक एवं कवि) 

सन्दर्भ गीत- फेरि कहाँ आउँछ फर्केर त्यो बालापनको उमेर 

(गायिकाः समिक्षा अधिकारी)










भावानुवाद लेखन

पियानो डि.एच. लाउरेन्सद्वारा लेखिएको बाल्यकाल स्मारक कविता हो । एउटा उत्कृष्ट कविता जुन कविले आफ्नो आमालाई स्मरण गर्दै लेखेका हुन् । उनले आमालाई गुमाइ सकेका छन् तर यो कविता वियोगमा लेखेको शोकगैत भने पक्कै होइन । 

        कवि यहाँ खुल्ला हृदयले आमाको अपार वात्सल्यपूर्ण माया, प्रेम, स्‍निग्ध र प्रगाढ सम्बन्धलाई सम्झन्छन् । यसमा उनी भाव भक्तिपूर्वक आमाप्रति आसीन अपार श्रद्धालाई एङ्कित गर्दै ती यादहरुका भेलहरुमा हराउन पुग्छन् । 

जब कवि पियानोलि हेर्छन् ,उनका मनमा विभिन्न खाले भावहरुको तरङ्ग उत्पन्न हुन्छ र तिनै स्मृतिका सँगालोमा हराउन पुग्छन् । उनी यहाँ दुई व्यक्ति विशेषलाई ठोस आकार दिन चाहन्छन् । एक आफूलाई सानो बालकसरह र अर्को ती अस्तित्व स्व्कार गरेकी महिला जसलाई आमाको रुपमा लिन्छन् । ती आमारुपी ईशले पियानो बजाइराखेकी छिन् र त्यो बालक तिनकै घुडाँसामु पैतला थिचिरहेको छ तपानि उनले कुनै प्रतिक्रिया जनाइनन् । यद्यापि त्यो बालकतिर नजर घुमाइन् र मधुर मुस्कान दिइन् ।

          अब त्यो बालकको अस्तित्व स्वीकार गरेको पुरुषले आफ्ना बालापनका दिनहारु सम्झन थाल्छ । ऊ यसरी ती स्मृतिका भेलका यसरी रुमालिन्छ कि आफ्नो वास्तविकतामा ऊ फर्किन सक्दैन । ऊ चाहेर पनि अतीतका ती मिजसिला, रमाइला, हाँसिला, लोभलग्दा पलहरु भुलल्न सक्दैन । उसका यथार्थमा आउन छाहने हरप्रयास विफल हुन्छन् र तितो सत्यमा आउन आफूलाई सक्षम पाउँदैन ।   

पुनः कवि एक न्यानो र आरामदायी कोठामा रहेको अनुभूति गर्छ यद्यापि त्यो साँझ अत्यन्त चिसो छ । ऊ आफ्ना वरिपरि परिवारका सदस्यहरु र समकक्षीहरुका माझमा भाका हालेरत गाइरहेको रव पियानो धुनसँगै मग्नमस्त भइरहेको आभाष हुन्छ । यी सम्झनाका तस्बीरहरुबाट ऊ अचानक विथोलिन्छ र गहिरो बेचैनी र छट्पटीका साथ नियास्रो पलहरुका साथ लुकामारी खेल्छ। निज आमाको संसारिक चिरविदालाई स्वीकार्छ । 

    अतः ऊ सारै खिन्न, दुःखी, निराश र मर्माहित हुनपुग्छ । आफ्नो पौरुषतलाई भुलेर पेरि बालकसरी रुन थाल्दछ । 



महत्त्वपूर्ण बुदाँहरु 

कविका सम्झनाका तस्बीरहरु ताजा एवं निर्मल रहनु, 

अतीतका पलहरु बारम्बार याद गर्नाले वर्तमान अवस्थादेखि दिक्कदारी हुनु, 

बालापनको अनुभूतिहरुसँग आफूलाई सम्हाल्न नसक्दा मनमा खिन्नता रहनु, 

सङ्गीत र वाद्यवादनले मनाव जीवनसँग प्रत्यक्ष सम्बन्ध स्थापित, 

सङ्गीतका मद्दतले बाल्यकालका क्षणहरुमा डुबुकी मार्न सक्नु, 

मातृप्रेम र वात्सल्यकी प्रतिमूर्ति आमाको भक्तिमा लीन ,

आमालाई गुमाइरहेको पल र कल्पनाबाट टाढिदाँ निराश र निरुत्साहित,

परिपक्कतालाई ख्याल नगरी शिशुसरह रुन थाल्नु, 

भावानुवाद प्रस्‍त्रोता

अपूर्ण ( रोहित सिंह यादव)

वतनः गु. न.पा. ०७, बर्दिया

नेपाल आमाको जय होस् !!!


Location: Bardiya, Nepal

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

HOW TWO SOULS UNITY STRUGGLES FOR EXISTENCE

Image
  दुई आत्माबीचको समीप्यता र विच्छेदका बिन्दु धेरै इच्छा आँकङ्क्षा थिए, मसँग तापनि शरीर गलेको / कमजोर भएको स्थितिमा आफ्ना हितौषी र सम्बन्धी भनी ठानिएकाहरुले सोचे चाहेअनुरुप आफू पूरा नगरिदिदाँ खिन्नता र दुःखार्थ बोध हुन्छ । विश्लेषक/व्याख्नकर्ताः रोहित सिंह यादव (अपूर्ण)  विपद् कालमा उसले आफ्ना पछाडि ती हातहरुको अपेक्षा गरेको हुन्छ, जसका खातिर ऊ आफ्नो जीवन काल र मैनबत्तीझैं जलेर प्रकाश छर्दछ । आफ्नो त्यो महात्म्या अरुले नबुझी दिदाँ दिक्कदारी र कठोरतालाई वास दिन्छ, आफ्ना अन्तर्मनका भित्री कुनासम्म । अब मसामु नि खिन्नता छ, मसँग गाँसिएका इच्छा, चाहना, उत्कण्ठाहरु पूर्ण हुने नदेखिएपछि विषमताका भावहरु आश्रय पाँउछन् । पुनः अन्तर्मनमा द्वन्द स्थापित हुन्छ ।                                 जो सँग अपेक्षा गरिएको छ, उसको मनोभाव, मनोवृत्ति चित्राङकन छ, त्यो मान्छेले उसलाई बुझिदियो भने ठीक हुन्छ । अब बुझ्ने र बुझाउनेबीच वैमनस्य पैदा हुन्...
Read more

बाँके रा.नि.भित्र कनुवा तालमा सिमसार दिवस सम्पन्‍न

Image
      तस्बिरः कनुवा(सुतैया) ताल, बाँके कार्यक्रमको परिचय बाँके राष्ट्रीय निकुञ्‍ज अन्तर्गत पर्ने कनुवा तालमा विश्व सिमसार दिवसको उपलक्ष्यमा ताल परिसरको सर्सफाइ एवं सरोकारवालाहरुको सहभागितामूलक कार्यक्रममा सरिक भएँ । संरक्षणका साझेदार निकायहरु एवं सरोकारवालाहरुको उपस्थितिमा बाँके राष्ट्रीय निकुञ्‍जको मुख्य कार्यालय,ओभरी, ZSL ( जुलोजिकल सोसाइटी अफ लण्डन ) र पश्चिम सेक्टर कार्यालय,कोहलपुर, TAL ( तराई भू-परिधि परियोजना), CBAPU, नेचर गाइड, गोही अनुगमन टोली, निकुञ्‍ज गतिविधिहरुमा सैन्य सुरक्षार्थ तैनाथ रणबम गण, देउराली हरियाली मध्यवर्ती सामुदायिक वन उपभोक्ता समितिका प्रतिनिधि, कोहलपुर मध्यवर्ती उपभोक्ता समितिका प्रतिनिधि र सुतैया अर्थात् कनुवा ताल देउराली जनआश्रित मध्यवर्ती सामुदायिक वन समूहको उत्साहजनक सहभागिता थियो । अनुपम सौन्दर्ययुक्त सिमसारको उत्कृष्ट उदाहरणका रुपमा ताल परिसरको स्थलगत निरिक्षण गरियो साथै तालको अवस्था, सम्भाव्यता, पर्यापरिपर्टनका गतिविधिहरु, पर्यटकहरुको प्राथमिकता, व्यवस्थापनमा देखापरेका चुनौतीहरु, इत्यादिबारे ‍जानकारी लियौँ । उक्त सामुदायिक वनको पर्य...
Read more

Who are you? तँ को होस् ?

Image
आत्मोलोचना सारांश तपाईं र समाजबीचको सम्बन्ध: आशाको रथमा जोतिएको घोडा मैले तपाईंहरुलाई एक गहिरो र दार्शनिक प्रश्न सोधेको छु । मेरो लेखाइले मानिसको अस्तित्व र समाजसँगको उसको सम्बन्धलाई सुन्दर रूपमा व्याख्या गरेको छु । मैले तिमीलाई "आशाको रथमा जोतिएको घोडा" को रूपमा परिभाषित गरेका छु । यो रूपक निकै शक्तिशाली छ र यसले मानिसको जीवनको जटिलतालाई स्पष्ट रूपमा देखाउँछ। यहाँ भनेझैं, हामीले प्राप्त गर्ने सबै परिचयहरू—हाम्रो नाम, थर, पृष्ठभूमि, र भूगोल—अरूले नै दिएका हुन्। हामी ती परिचयहरूलाई आफ्नो ठान्छौं र त्यसैमा गर्व गर्छौं। तर, यहाँ औंल्याएझैं, यो सब केवल एउटा आडम्बर हो। हाम्रो वास्तविक पहिचान भनेको समाजका आशा र अपेक्षाहरू पूरा गर्ने एउटा साधन मात्र हो। हामी एउटा यस्तो रथमा जोतिएका घोडाजस्तै छौं, जसको लगाम अरू कसैको हातमा छ। त्यो रथलाई समाजको रूपमा हेर्न सकिन्छ, र त्यसको सारथी समाजले सिर्जना गरेको 'आशा' हो। हामी जन्मने बित्तिकै समाजले हामीमाथि थुप्रै आशाका बोझहरू थुपार्छ। हामीले राम्रो पढ्नुपर्छ, राम्रो जागिर खानुपर्छ, समाजमा इज्जत कमाउनुपर्छ, र असल सन्तान बन्नुपर्छ। यी सबै ...
Read more